Indisch troubadour Wouter Muller is geen onbekende. Al jaren brengt hij luisterliedjes waarin zijn culturele achtergrond en de gedeelde geschiedenis tussen vader– en moederland een belangrijke rol speelt.
Hij brengt liedjes van zijn vijfde CD “Verleden Land”, die onlangs uitkwam.
pindaKAAS Light is een avond vol verrassingen, verbindingen en verleidingen. Met muziek, theater, dans, film, beeldende kunst, comedy, poëzie en lekker eten.
Singer/songwriter Marlon Penn brengt liedjes die ontroeren tot op het bot en in je geheugen blijven hangen. Hij treedt veelvuldig op in binnen- en buitenland en was onlangs te horen op het bevrijdingsfestival in Zwolle. Later dit jaar gaat hij op tour in Indonesië. In Tilburg; een onopgesmukt, unplugged solo-optreden van dit aanstormend talent.
Ook aanwezig: de jonge, Eindhovense indie band Hunting The Robot, die de Nederlandse podia bestormt met frisse, funky muziek.
Begin dit jaar waren ze nog te horen bij De Wereld Draait Door en nu ook live op pindaKAAS Light waar ze o.a. songs laten horen van hun nieuwe EP “Our Ocean Is illuminated”.
Itch! Live is een betoverende dansvoorstelling waarin danser Jason Gwen het gevecht aangaat tussen innerlijke wensen en verlangens en die van de wereld daarbuiten. In een virtueel duet tussen beide visualiseert hij de fricties, de jeuk waartoe dat kan leiden.
Choreografie: Aafke de Jong en video van Erwin van Deutekom.
Theatermaker Elsbeth Vernout behoort tot de derde generatie Indische Nederlanders. Maar wat betekent dat eigenlijk, behalve een voorliefde voor nasi goreng speciaal?
In de voorstelling Deze & Genen speciaal gaat ze op zoek naar de erfenis van haar voorouders. Dat doet ze met zang, spel en tekst en onder begeleiding van pianist Paul Maassen.
Beeldend kunstenaar Su Tomesen werkt met de media video, installaties en foto. Haar achtergrond – opgeleid als historicus, werkte ze als regisseur en researcher voor televisie en documentaire – is geïntegreerd in haar werk als kunstenaar en ze reist veel. Werken in het buitenland, op locatie of in de context van een artist-in-residence, is een manier om haar (Nederlandse) positie en ideeën ter discussie te stellen. Verschillen tussen culturen die zich manifesteren in de publieke ruimte triggeren haar verbeelding, en dat vindt zijn weerslag in zowel het artistieke als opdrachtwerk.
Ze focust op de publieke ruimte in het algemeen, en op de spontane stadscultuur in het bijzonder. Met frisse blik en gezegend met een integere hands-on mentaliteit in filtreert zij in bestaande structuren van gemeenschappen.
In Amman deed zij een artist-in-residence via Fonds BKVB en in Johannesburg werkte ze met steun van National Arts Council South Africa. Voor het videokunstproject City One Minutes werkte ze in Port-au-Prince, Rio de Janeiro en Buenos Aires. Recentelijk verbleef ze twee maanden op Bali en Java en maakte foto's. De slideshow op pindaKAAS Light met portretten van helmdragende Indonesiërs in de publieke ruimte, is de voorstudie van een nieuwe video waar zij op dit moment in Jogjakarta aan werkt.
Sabine Bolk: “Ik ben vier jaar actief als beeldend kunstenaar. In die jaren is mijn werk ontwikkeld van schilderijen op papier, naar installaties met behang, organische vloerkleden genaamd rijsttapijten en korte films. De werken verbeelden huiselijke taferelen waarbij de nadruk ligt op tijdelijkheid en patronen.
Ik werk als locatiekunstenaar. Ik maak werk op locatie, voor een locatie of een project en laat mij inspireren door de directe omgeving. Het maakproces is even belangrijk als het eindproduct en ik ben op zoek naar manieren om beeldend de tijdelijkheid van o.a. mijn rijsttapijten te benadrukken. In mijn werk richt ik mij op het patroon.
In de patroon-patroon-patroon-patroon serie (PPPP) onderzoek ik in hoeverre een patroon doorgevoerd kan worden. Hoe ik betekenis aan een patroon kan geven en wat de herhaling van één en hetzelfde patroon aan beeld oplevert.
Ik ontving in 2009 Startstipendium van het Fonds BKVB om mijn droomplan, Batik leren maken in Indonesië, te realiseren. Ik verbleef een maand in Indonesië op zoek naar een Batikleraar. Ik vond er twee en ik hoop snel terug te keren om echt in de leer te gaan. Naast het werk dat wordt geëxposeerd, geef ik een batikstoepkrijt workshop waarin ik met de kinderen (en een ieder die graag kleurt) een grote batik ga maken.”
Arjan Onderdenwijngaard werkte tussen 1980 en 1997 als radio-documentaire maker, documentair fotograaf en journalist in Azië met als specialisatie Indonesië. Ook was hij af en toe samen met zijn partner auteur Theo Wilton van Reede actief op het podium.
Tussen 1997 en 2009 verzorgde hij Theo die chronisch ziek werd. In die periode, zonder de mogelijkheid fysiek te reizen, begon hij te fotograferen tijdens de reizen die hij maakte in zijn hoofd en appartement, waardoor er langzaam een omslag in zijn fotografie plaats vond van documentair naar autonoom en de weg opende naar beeldend werk.
In eerste plaats ziet hij zichzelf als verhalenverteller. Nog steeds vormt onderzoek en documentatie de basis van veel van zijn werk.
“De verhalen hebben vaak een autobiografische link, in de zin dat ik er direct mee in relatie sta, maar niet dat ze per definitie over mijn leven gaan. Dat wat ik heb geobserveerd, gehoord, gezien, gedocumenteerd en mijn relatie daartoe is het uitgangspunt van mijn werk. Maar het staat altijd in een bredere universele en historische context, zoals in Sharing-A-History over de gedeelde geschiedenis van Indonesië en Nederland, die ik in een totaal ander historisch en sociaal cultureel perspectief plaats. Uitgangspunt werd daarbij de beïnvloeding van elkaar ontmoetende culturen.
Voor het maken van de installatie heb ik gebruik gemaakt van de bijna 7000 woorden die via het Nederlands in de Indonesische taal zijn terecht gekomen. Zij vertellen het verhaal in al haar facetten van ruim driehonderdvijftig jaar lief en leed tussen beide landen.”
Daarnaast is een Con-Sequentie te zien van een becakritje in de regen in Yogyakarta.
Klara Smeets is schrijver, stadsdichter van Gouda en derde generatie Indisch. Ze heeft al op vele Indische podia gestaan, zoals op de podia van Theater Tjampoer (tijdens de Indische Zomer), de Pasar Malam Besar en het Letterkundig Museum.
In haar Woordenstudio schrijft ze allerlei literaire teksten, vaak in opdracht. Zo ook het vorig jaar verschenen 'Bericht van een Bosmens', een kinderboek over de Orang-Oetan en zijn leefomgeving. Ze schreef het boek in opdracht van Theater Lakon, om de kindervoorstelling 'Apejong' te begeleiden. “Het was een uitdaging om de problematiek van de houtkap en het verdwijnen van de regenwouden in een kinderboek te verwerken. De poëtische vorm, leidt er hopelijk toe, dat er bepaalde elementen langer blijven hangen bij kinderen. Het was fantastisch om te schrijven.”
Via haar werk wil Klara Smeets betrokkenheid creëren tussen de dingen die ze beschrijft en de lezer of toehoorder. En ze wil de tijd even stil zetten, zodat we daarna misschien weer iets anders naar de wereld kijken. “Tijdens een lezing op een basisschool half april, kreeg ik terug van kinderen hoe ze vinden dat wij met het milieu om gaan en wat ze mee hadden gekregen van het kinderboek. Dat was heel inspirerend! Het was trouwens ook heel inspirerend om met illustrator Sebe Emmelot samen te werken, die de ene keer mij in een paar woorden perfect begreep en de andere keer weer met zo'n prachtige illustratie kwam, dat het niet moeilijk was om verder te schrijven.”
foto: Lawanlagi Matahariku
P.P. & S. PAMUR Kombinasi Tjimande
Tari Kolot Kebon Djeroek Hilir Banten Indonesia
Pencak Silat is een verzamelnaam voor de traditionele verdedigingskunsten uit Indonesië. Het volk van Indonesië heeft gedurende honderden jaren deze verdedigingskunsten ontwikkeld om zich te kunnen verdedigen tegen indringers. Omdat Indonesië een groot archipel is dat bestaat uit duizenden als aan een ketting geregen eilanden, waren de bewoners kwetsbaar voor indringers van buiten. Elk gebied in Indonesië ontwikkelde haar eigen verdedigingkunst. Het is niet juist om te spreken van een vechtsport of vechtkunst, omdat Pencak Silat zuiver voor verdedigingsdoeleinden werd gebruikt.
Bij de Silat hoort ook de dans. Een bekende Silat stroming is de Tjimande Tari Kolot, die deze vereniging uit Eindhoven beoefent. Deze kunst begint met een inwijding. De dans is een essentieel onderdeel, hieraan kan een Tari Kolot beoefenaar herkend worden.
De identiteit van Pencak Silat als zelfverdedigingssysteem is bepaald door drie principiële waarden. De eerste is de cultuur van het volk, hun originele oorsprong en hun waarden. De tweede is de filosofie van de edele geest/ het nobele karakter en de juiste motivatie voor het gebruik van Pencak Silat. De derde waarde is de Pencak Silat zelf, die vier aspecten heeft: mentaliteit-spiritualiteit, zelfverdediging, kunst en sport.
Er worden tijdens deze pindaKAAS Light twee demonstraties en een workshop verzorgd.
Fotograaf Jesaja Hutubessy (1987) besloot zich na zijn studie grafische vormgeving volledig op fotografie te richten. Daarbij is hij zich voornamelijk bezig gaan houden met documentaire en kunst fotografie. Hij heeft diverse sociaal bewogen fotoreportages gemaakt in verschillende landen met onderwerpen als daklozen, tienerouders en de inauguratie van President Obama. Dat laatste onderwerp heeft geleid tot een tentoonstelling in het Museum Maluku.
DJ Durian
Door zijn brede muzieksmaak kan je deze Eindhovense DJ/ Producer op allerlei gelegenheden aantreffen. Hij draait van smooth jazz tot aan snoeiharde electronics, maar meestal neigt hij toch naar invloeden als soul, hiphop, reggae, dancehall en dubstep met soepele overgangen van stijl naar stijl. Chill in de lounge of rockin' a party, always ready to please the crowd! Op dit moment is DJ Durian bezig met verschillende projecten.
